"Jedynym człowiekiem, który zachowywał się rozsądnie był mój krawiec. Za każdym razem, gdy mnie widział, zdejmował miarę, podczas gdy inni podchodzili do mnie stale ze starymi miarkami mając nadzieję, że wciąż do nich pasuję". Bernard Show
zwiodły złudne nadzieje zapachy, kolory pozorny porządek ubrań. umyty samochód dom, ogród, słowa. zwiodły złudne nadzieje na inne pozornie lepsze jutro ... przez czego pryzmat patrzysz przez jaki nieistniejący wyidealizowany obiekt bliźniaczą fuzję, lustrzane odbicie ... kim jesteś naprawdę w jakiej masce chodzisz jak często się oglądasz co lubisz, kogo i właściwie dlaczego, jakie masz wartości, sny, marzenia, smutki człowieku ...
trzeciego o trzeciej pozwoliłam Ci odejść kiedy tramwaj mijał Twą postać pod płaszczem bólu opatulonego kapturem trzeciego o trzeciej żegnałam niespełnione nadzieje niezaspokojone potrzeby człowieka, którego pokochałam trzeciego o trzeciej w powietrzu unosiły się pyłki bylicy kłuły i drapały moje serce trzeciego o trzeciej pozostał po tobie dym niespełnionych oczekiwań a przecież... nic mi nie obiecałeś człowieku, którego wysmażyłam na ogniu potrzeb trzeciego o trzeciej patrzę na zegarek mijany tramwaj nawierzchnia zmieniająca powierzchnię
trzeciego o trzeciej piątego o piątej ósmego o ósmej i znak nieskończoności
czy na każdym kroku musimy spotykać się z oceną, lub sami oceniać? mówimy przyjemne z pożytecznym, banalne, urokliwe bezużyteczne, nudne studenci przyjechali/wrócili do Krakowa korki na ulicach zatłoczona komunikacja obraźliwe osądy uwagi etc...
puszczaj mimo ucha i nie szukaj dziury w całym życia szkoda na pierdoły fakty! amen
